توو صفاییه این صداها رو میشنیدم صدای راه رفتن و قدم برداشتن من و امثال من صدای بوق ماشینایی که وقتی نگاشون میکردم یه آهی میکشیدم و زیر لب میگفتم انشاالله...(و توو دلم میگفتم کی ما هم از این ماشینا سوار میشیم؟)  صدای کفش پاشنه بلندم  که میخورد به سنگفرش پیاده رو  و صدای دختر ها و پسر هایی که خیلی با شخصیت به نظر میرسیدن و اومده بودن کنار عروسک فروشی ها و نقره جاتی ها و بوتیک ها تا برای روز ولنتاینشون کادو بخرن و صدای گریه ی بچه ای که از مادش جدا نمیشد تا به مهد کودک بره. صدای دستفروشی که داد میزد روسری روسری های قشنگ زیر قیمت ...خانوم ۲۵۰۰ هم میدما نمیخواین؟یکی ببرین ضرر نمیکنین...با چهره ی عبوسی که گرفته بودم از کنارش رد شدم و یکی دیگه پرید جلو و گفت یه فال بگییر این یکی یه پسر بچه ی ۱۰ یا ۱۲ ساله بود اما من بازم اخم کردم و گفتم برو کنار بچه ...میخوام رد شم و رد شدم و صداها و صداها یه لحظه داشت از این همه صدا سرم گیج میرفت وقتی این صدا رو میشنیدم تق تق تق تق و وقتی حس میکردم دارم پا روی زمین میکوبم و راه میرم حس غرور کردم و با خودم گفتم چه خوبه که میتونم را برم....یه صدای ضعیفی به گوشم میرسید خانوم قسمت میدم به ... یه کمکی به ما کنید فقیرم بیچارم بچه ام مریضه نگاهش کردم صورتشو پوشونده بود اما توو اون سرما یه بچه گرفته بود توو  بقلش که لباس گرمم نداشت چند تا سکه ریخته بودن روو زیر انداز کهنه اش با خودم گفتم همینان که جامعه ی مارو به گند کشیدن حالا یارو توو ناز و نعمت زندگی میکنه ها بازم اومده گدایی... اینو توو دلم گفتم و کمکی نکردم و رفتم از سر چهار راه تا سر پل و از اونجا تا خونه مدام میگفتم آخه این چه کاری بود؟کاش یه کمکی میکردی چرا قضاوت میکنی در حالی که خبری نداری...وقتی خونه رسیدم با حرص و عصبانیت کفشامو در آوردم پاهام خسته بود توو راه پله ها با صدای بلند گفتم من دیگه کفش پاشنه بلند نمیپوشم واسم یکی دیگه بخر.... همین فردا...همسرم گفت چی؟فردا؟بذار واسه آخر ماه الان نمیشه...حالا بیا ببینم کجا بودی؟رفتم توو اتاقو گفتم سلام....نمیخوام تا      چند    وقت   با همون کفشای پارسال سر میکنم....حالم خیلی گرفتس... یه حس عجیبی دارم از این به بعد هر گدایی که دیدیم باید کمکش کنیم باشه؟....داشت کتاب میخوند..با تعچب پرسید ها؟....توو دلم گفتم من دل یه آدمی رو شکستم همین امروز توو خیابوون...